Choroby i zaburzenia

Bulimia

Bulimia - człowiek z pączkiemCo to jest bulimia?

Bulimia to rodzaj zaburzenia odżywiania (łaknienia). Osoby z bulimią spożywają większe ilości jedzenia niż inne osoby w podobnej sytuacji lub robią to w krótkim okresie czasu. Następnie, w celu uniknięcia zwiększenia masy ciała, robią coś, aby pozbyć się jedzenia z organizmu. Mogą sztucznie wywoływać wymioty, nadmiernie ćwiczyć lub korzystać z pomocy takich leków jak chociażby środki przeczyszczające.

Przyczyny i objawy bulimii

Ludzie z bulimią mają negatywne podejście do masy i kształtu swojego ciała. Aby poradzić sobie z tym poradzić uciekają do takich metod jak na przykład ścisła dieta mająca pomóc w schudnięciu. Z czasem jednak głód wywołany tą dietą powoduje konieczność znanego nam wszystkim, tzw. objadania się. Bulimicy doświadczają wtedy poczucie braku kontroli nad sobą, wstydu, wyrzuty sumienia, obawy o przybranie na wadzę. Starają się więc nienaturalnie pozbyć spożytego pokarmu z organizmu w nadziei na uniknięcie przyrostu masy od objadania się.

Ciągłe objadanie się i pozbywanie pokarmu z organizmu może, bez podjęcia na czas leczenia, prowadzić do poważnych i długotrwałych problemów zdrowotnych. Kwas w jamie ustnej, które znajdzie się tam przez wymioty, może doprowadzić do próchnicy zębów, chorób dziąseł oraz utraty szkliwa. Każda nienaturalna metoda “oczyszczania” organizmu może prowadzić do osteoporozy, uszkodzenia nerek, chorób serca, a w wyniku tego nawet śmierci.

Jeśli Ty lub ktoś z Twoich znajomych cierpi na bulimię lub inne zaburzenie odżywiania, to pamiętaj, że należy zwrócić się po pomoc. Zaburzenia odżywiania mogą być niebezpieczne. A sama siła woli nie wystarczy, aby je przezwyciężyć. Odpowiednie leczenie może pomóc osobie z zaburzeniami łaknienia poczuć się lepiej i zdrowiej.

Wszystkie zaburzenia odżywiania to skomplikowane choroby, a eksperci nie są do końca pewni co je powoduje. Mogą być spowodowane takimi czynnikami jak dziedziczenie, czynniki społeczne lub cechy osobowości. Możesz być bardziej narażona na bulimię, jeżeli:

  • inne osoby w rodzinie są otyłe lub chorują na zaburzenia łaknienia.
  • Wykonujesz pracę lub uprawiasz sport wymagający odpowiedniego typu ciała, jak na przykład balet, modeling lub gimnastyka.
  • Często stosujesz dietę lub ćwiczysz zbyt dużo, aby schudnąć i wpłynąć na swój kształt ciała.
  • Negatywnie oceniasz swoje ciału lub uważasz, że powinno być podobne do tych u znanych ludzi.
  • Jesteś typem osoby, która stara się być ideałem i nigdy nie czujesz się wystarczająco dobrze lub cały czas coś cię martwi.
  • Masz obecnie do czynienia ze stresującymi sytuacjami, takimi jak rozwód, przeprowadzka do nowego miasta lub szkoły lub utrata kogoś bliskiego.

Bulimia najczęściej dotyka:

  • Nastolatków. Podobnie jak inne zaburzenia odżywiania, bulimia zazwyczaj uwidacznia się w okresie dojrzewania. Nie jest to jednak zasadą i na bulimię można zachorować jeszcze wcześniej lub dopiero w wieku dorosłym.
  • Kobiety i dziewczyny. Rzadziej mężczyzn i chłopców.

Chociaż zaburzenie to często dotyka osób w okresie dojrzewania, to zwykle cierpi się na nie nawet do wieku dorosłego i jest zaburzeniem długoterminowym.

Osoby z bulimią:

  • Objadają się regularnie. Spożywają większe ilości jedzenia niż większość ludzi w podobnej sytuacji, w krótkim okresie czasu (2 godziny lub nawet mniej).
  • Sztucznie “oczyszczają” organizm i unikają przybierania na wadze. Mogą wywoływać u siebie wymioty, trenować ponad siły lub przez dłuższy czas, nadużywać środków przeczyszczających, stosować lewatywy, leki moczopędne lub inne.
  • Podstawą do ich samooceny jest masa własnego ciała i wygląd.

Leczenie bulimii – jak z nią walczyć?

Bulimia różni się od anoreksji, innego zaburzenia odżywiania. Ludzie, którzy chorują na anoreksję, jedzą tak mało, że znacznie tracą masę ciała. Osoby z bulimią mogą nie chudnąć. Mogą także zachowywać stałą wagę. Objadając się w tajemnicy i doprowadzając do utraty masy w tajemnicy ukrywają swoje zaburzenie. Przez to bliskim trudno jest zauważyć, że znana im osoba z bulimią ma poważny problem.

Jeśli obawiasz się o kogoś zdrowie i podejrzewasz, że może mieć to zaburzenie, poszukaj następujących objawów. Osoba może mieć bulimię, jeśli:

  • idzie do łazienki tuż po posiłku.
  • Stara się jeść samotnie lub chowa jedzenie na później.
  • Za dużo ćwiczy, nawet jeśli nie czuje się dobrze.
  • Często mówi o diecie, trzymaniu wagi i zadowalającej budowie ciała..
  • Często używa środków przeczyszczających lub moczopędnych.
  • Ma ślady zębów lub inne na zewnętrznej części dłoni lub opuchnięte policzki albo szczękę. Może to być spowodowane próbą wywoływania wymiotów.

Bulimię można leczyć za pomocą psychologii, a czasami nawet leków, takich jak leki przeciwdepresyjne. Im szybciej leczenie zostanie rozpoczęte, tym lepiej. Podjęcie się leczenia tego zaburzenia ułatwi powrót do zdrowia i może zapobiec poważnym problemom zdrowotnym. Dzięki współpracy, z psychologiem lub lekarzem, osoby z bulimią mogą nauczyć się czuć dobrze we własnej skórze. Nauczą się również jak normalnie jeść i zaprzestać niezdrowych nawyków.

Inne zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, często idą w parze z bulimią. Jeśli osoba doświadcza więcej niż jednego zaburzenia naraz, to jej leczenie może być bardziej skomplikowane i dłużej trwać. Zaburzenia odżywiania leczy się stosunkowo długo. Powszechny jest powrót osób z bulimią do niezdrowych nawyków odżywiania po upływie pewnego czasu. Jeśli borykasz się z tym problemem, nie staraj się zająć nim na własną rękę – poszukaj profesjonalnej pomocy..

Dla niektórych osób może być przerażające to, że ktoś na kim im zależy cierpi na zaburzenie odżywiania. Jednak jeśli uważasz, że znajomy lub ktoś Ci bliski ma bulimię, możesz mu lub jej pomóc.

  • Porozmawiaj z tą osobą. Powiedz jej jak bardzo ci zależy i dlaczego jesteś zmartwiona/-y.
  • Zachęcaj ją, aby porozmawiała z kimś, kto może pomóc, np. lekarz lub psycholog. Zaproponuj wspólną wizytę.
  • Powiedz o tym komuś, kto może na tę osobę wpłynąć, np. rodzic, partner, nauczyciel. Im prędzej znajomi lub bliska osoba otrzymają odpowiednią pomoc, tym prędzej będą w stanie powrócić do zdrowia..

Bulimia - rodzinaWsparcie osoby z zaburzeniem odżywiania

Należy na bieżąco wspierać osobę cierpiącą na zaburzenie odżywiania, takie jak anoreksja lub bulimia. Gdy taka osoba jest w trakcie leczenia, to niezmiernie istotne jest, aby pokazać jej swoje wsparcie.

Wsparcie indywidualne

Możesz okazać swoje wsparcie bliskiej osobie poprzez:

  • unikanie pokusy kontrolowania daną osobą i jej działaniami.
  • Zaufanie, że osoba ta była w stanie wypracować swoje własne wysokie wartości, ideały i standardy.
  • Zachęcanie do brania odpowiedzialności za działania, zarówno sukcesy jak i niepowodzenia.
  • Wspieranie w potrzebie i czasach zrezygnowania oraz braku motywacji.

Możesz również pomóc poprzez:

  • nie namawianie, aby osoba z bulimią jadła lub nie jadła, przynajmniej wtedy, gdy nie jest to częścią terapii.
  • Unikanie porównań do innych ludzi.
  • Próbę zrozumienia odczuć drugiej osoby.
  • Nie pozwalanie na kontrolowanie siebie przez zachowanie drugiej osoby.

Terapia rodzinna i poradnictwo

Wiele osób boryka się z własnymi uczuciami i trudny jest dla nich kontakt z osobą, która doświadcza zaburzenia odżywiania. Jednak pewne metody poradnictwa, takie jak terapia rodzinna, mogą pomóc nauczyć się właściwych sposobów kontrolowania siebie i nawyków żywieniowych u dzieci i młodzieży borykających się z zaburzeniami tego typu.

Wyspecjalizowane poradnictwo może być bardzo pomocne wszystkim członkom rodziny, bez względu na to czy wizyty w poradni dotyczą jednej osoby czy nawet całej rodziny. Każdy członek rodziny może wymagać wsparcia lub porady przez cały okres przebiegu tego zaburzenia.

  • Korzystaj z pomocy specjalisty, który to pomoże ci pracować nad sobą, przezwyciężać swoje obawy i zmniejszyć wpływ choroby na ciebie i twoich bliskich.
  • Znajdź czas dla innych osób w rodzinie, aby po równo dzielić się swoją miłością i zainteresowaniem wśród jej członków.
  • Skorzystaj z pomocy terapeuty rodzinnego, który powinien znaleźć skuteczny sposób na wspólne wspieranie się całej grupy, jak również osoby z zaburzeniem.

Spoglądaj na bulimię z szerszej perspektywy

Zaburzenie odżywiania może wystąpić z wielu różnych powodów. Wielu ludzi, z bulimią pochodzi z rodzin, w których inni członkowie mają także zaburzenia jedzenia lub inne, takie jak chociażby depresja. Nie oznacza to oczywiście, że któryś członek rodziny wywołał bezpośrednio to zaburzenie. Oznacza to po prostu, że w danych warunkach prawdopodobieństwo wystąpienia bulimii było wyższe.

Pamiętaj, że można uniknąć poczucia winy i złego samopoczucia, korzystając z następujących wskazówek:

  • Wspieraj członka rodziny, który cierpi na zaburzenie odżywiania. Mów takie rzeczy jak: „Widzę, jak bardzo jest to dla Ciebie trudne. Wykonujesz jednak dobrą robotę.”
  • Nie należy skupiać uwagi tylko na chorym członku rodziny. Spędzaj czas także z innymi osobami..
  • Pamiętaj że jest to długotrwałe zaburzenie. Minie trochę czasu zanim zauważysz pierwsze efekty jego leczenia.
  • Nie szukaj przyczyny tego zaburzenia. Skup się na działaniach mających na celu zmianę sytuacji na lepsze.
  • Spójrz na swoje własne zachowania żywieniowe i zmień te, które wydają się niezdrowe.